Pulvex Spot 6 x 1 ml

* voor de bestrijding van teken en vlooien bij de hond

Teken.

Teken zijn kleine, spinachtige diertjes, die bloed zuigen bij verschillende dieren. Afgezien van het feit dat het aantreffen van een teek op uw hond zeer onaangenaam is, kunnen teken ook vervelende ziekten veroorzaken. Daarom is het verstandig om teken snel en correct te verwijderen, en desnoods uw hond te behandelen om tekenbeten te voorkomen.

De cyclus van de teek.

De teek die in Nederland het meeste voorkomt is Ixodes ricinus, een zgn. harde teek. Een andere teek, die voorheen alleen in Zuid-Europa voorkwam, Dermacentor reticulatus, is waarschijnlijk door vakantiegangers in Nederland geїntroduceerd. Door het veranderende, warmere klimaat, kan deze teek ook in Nederland overleven, en ondervinden onze huisdieren ook last van deze harde teek.

Zowel de Ixodes- als de Dermacentorteek hebben 3 gastheren nodig en hebben een levenscyclus die bestaat uit 4 stadia: ei, larve, nymfe en volwassen teek.

Uit de teken-eitjes komen larven. De larve zuigt bloed op de eerste gastheer. Vaak zijn de gastheren van de onvolwassen stadia kleine bosdieren, zoals muizen of vogels. Als de larve na de bloedmaaltijd is volgezogen, valt hij af en vervelt tot nymfe. De nymfe zoekt weer een gastheer en zuigt zich vol. Op de grond vervelt hij tot volwassen teek. De teek zoekt een grotere gastheer zoals een egel, ree, hond of mens. De volwassen teken paren en na de bloedmaaltijd laat het vrouwtje zich op de grond vallen, legt enkele duizenden eitjes en sterft.

Wanneer een larve, nymfe of teek een nieuwe gastheer zoekt, klimmen zij omhoog in lage gewassen, zoals struiken, bosjes en hoge grassen. Vanuit deze struikjes laten zij zich op een passerende gastheer vallen. Het is dan ook op dit soort plaatsen dat uw hond zeer gemakkelijk teken kan oplopen.

Ziekten die worden overgebracht door teken.

Een mens of een hond wordt niet ziek van een tekenbeet op zich. Wanneer een teek correct verwijderd wordt, kan er hoogstens een lokale reactie ontstaan in de vorm van een kleine ontsteking/irritatie.
Het probleem is echter dat een steeds groter deel van de teken een ziekteverwekker met zich meedraagt, die na de bloedmaaltijd in de mens of het dier terecht kan komen.

Borreliose: De Ixodes-teek kan de ziekteverwekker Borrelia burgdorferi bij zich dragen. Borrelia veroorzaakt de ziekte van Lyme (Lyme´s disease of borreliose). De teek kan zowel mens als dier besmetten.
Borreliose geeft bij de hond enkele dagen na de tekenbeet “griepachtige” verschijnselen: koorts, lusteloosheid en afwezigheid van eetlust. Enige tijd hierna kan de hond kreupel worden. Deze kreupelheden kunnen wisselen van localisatie, d.w.z. de ene dag is de hond bv. kreupel aan een achterpoot en enige tijd later kan de hond kreupel zijn aan een voorpoot. Mocht een hond vage klachten hebben enige tijd na een tekenbeet, meldt u dit dan aan de dierenarts!
De behandeling van borreliose bestaat uit de toediening van antibiotica. Mocht de ziekte echter onopgemerkt en/of onbehandeld blijven, dan kan de hond voor de rest van zijn leven ernstige kreupelheids- en pijnklachten houden.

Babesiose: De Dermacentor-teek kan de parasiet Babesia canis bij zich dragen. Deze parasiet nestelt zich in de rode bloedcellen van de hond, nadat de hond door de teek is gebeten. De parasiet maakt de rode bloedcellen kapot, waardoor er massale haemolyse (= bloedafbraak) ontstaat. Dit veroorzaakt bij de hond koorts, sloomheid, benauwdheid, geelzucht en rood gekleurde urine. In de acute fase kunnen honden door bloedarmoede sterven. Wanneer de ziekte langzamer verloopt, kan ernstige schade ontstaan aan de nieren. Het is dus van groot belang deze ziekte tijdig te onderkennen en te behandelen, of liever nog: te voorkomen!

Ehrlichiose: De Dermacentor-teek kan ook besmet zijn met de parasiet Ehrlichia canis. Deze richt schade aan aan de witte bloedcellen en vaatwanden. In de acute fase uit Ehrlichiose zich in algehele malaise en bloedingsneigingen. De chronische vorm uit zich in wisselende koortsaanvallen, neusbloedingen, oedemen en bloedingen onder de huid, pussige neusuitvloeiing, bloedarmoede, gewrichtsaandoeningen etc.

Beter voorkomen……

Wetende dat teken heel vervelende en zelfs levensbedreigende ziekten kunnen overbrengen, kan een eigenaar beter proberen het aantal tekenbeten tot een minimum te beperken.

Controleer uw hond regelmatig op de aanwezigheid van teken. Wanneer de teek nl. wordt verwijderd binnen 24 uur nadat hij op de hond is gekomen, is het risico op een mogelijke besmetting erg klein. Het eenvoudigst is een teek te verwijderen met een zgn. tekentang. Hiervan zijn er verscheidene in de handel. Neem de teek goed vast, zo dicht mogelijk bij de huid van de hond. Draai dan net zo lang tot de teek los laat. Ontsmet het steekgaatje met bv. alcohol.

Verdoof de teek niet met alcohol of olie voor het verwijderen! De teken schijnen dan meer speeksel in de hond te spuiten, waardoor de kans op besmetting met een ziekte groter wordt!

Om het risico op tekenbeten zo klein mogelijk te laten zijn, kunt u de hond behandelen met en middel tegen teken. Deze zijn er als Spot-on en als band.

Met de hond op vakantie?

Zoals boven beschreven, is er een aanzienlijke kans dat een hond in Nederland besmet wordt met een ziekte door een tekenbeet. In Zuid-Europa en het noorden van Afrika is deze kans echter nog veel groter. De meest veilige oplossing is uw hond thuis te laten. Wilt u toch uw hond graag meenemen naar “het warme zuiden” zorgt u dan zeker voor bescherming van uw hond tegen tekenbeten! Houdt u er rekening mee dat er in vakantiegebieden ten zuiden van Parijs een verhoogde kans is op tekenbeten!

Vlooien.

Vlooien zijn de schrik van iedere dierenbezitter. Vlooien kunnen jeuk en andere huidproblemen (ontsteking, allergie) bij uw hond/kat veroorzaken. Maar ook in huis kunnen vlooien een probleem worden, en zelfs “het baasje” letterlijk en figuurlijk de “kriebels” geven. Het beste is daarom een vlooienplaag te voorkomen, waarbij het verstandig is tijdens het zomerseizoen preventief te behandelen.

De cyclus van de vlo.

Een vlo is een bloedzuigend insect. Er zijn verschillende soorten vlooien (zoals bv. de honden- en kattenvlo) maar bij onze katten én honden komt gek genoeg meestal de kattenvlo voor.

1 Tot 2 dagen nadat een vrouwelijke vlo een bloedmaaltijd heeft gehad, legt ze tientallen eitjes. De meeste van deze eitjes vallen uit de vacht van de hond op de grond. Na enkele dagen komen er larven uit de eitjes. Deze larven zijn enkele mm´s lang en zo dik als een haar. Zij verstoppen zich op donkere plekjes (in de vloerbedekking, of in kieren langs plinten etc) en leven van het onverteerde bloed wat zich in de ontlasting van volwassen vlooien bevindt. Na 2-3 weken verpoppen de larven zich. Na 1,5 tot 3 weken kunnen uit de poppen volwassen vlooien komen, maar de poppen kunnen ook tot wel 1,5 jaar in een soort rustfase blijven voor ze uitkomen. Door omgevingsinvloeden (bv. trillingen) kan dan de vlo uit de pop tevoorschijn komen.

Volwassen vlooien worden door de eigenaar vaak wel opgemerkt bij zijn/haar hond/kat. Maar de grote hoeveelheid eieren, larven en poppen zijn niet zichtbaar. En als u bedenkt dat er voor iedere volwassen vlo, 100 eieren, larven en poppen in uw woning aanwezig zijn, dan begrijpt u waarom direct behandelen met een bestrijdingsmiddel zo belangrijk is.

Wat te doen wanneer u vlooien constateert bij uw hond of kat?

Om te beginnen zult u de het dier moeten behandelen met een middel wat de volwassen vlooien doodt. Er zijn vele middelen op de markt, met verschillende toedieningswijzen en eigenschappen. Voor de bestrijding van vlooien op de hond zijn sprays of zgn. Spot-ons beter geschikt dan banden. Bij katten worden de Spot-ons veel gebruikt. Sommige middelen doden naast de volwassen vlooien ook de larven.

Nadat u uw hond/kat behandeld hebt, is het noodzakelijk ook de omgeving vrij te maken van vlooien, eieren, larven en poppen. Was alle dekentjes en kussentjes waar uw dier op ligt of slaapt. Maak de mand goed schoon. Rieten manden zijn per definitie niet goed schoon te maken en moeten het liefst vervangen worden door bv. een plastic exemplaar. Stofzuig alle ruimten in huis waar uw hond/kat komt. Leeg de stofzuigerzak zeer regelmatig, aangezien anders de poppen in de stofzuiger uitkomen! Vaak is het noodzakelijk ook in huis een anti-vlooienmiddel te gebruiken. Gebruik hiervoor een zgn. omgevingsspray, om kleden, vloerbedekking, plinten etc. te behandelen. Lees de gebruiksaanwijzing van deze sprays goed voor gebruik!

Houdt er rekening mee, dat poppen overleven, ook al bent u (samen met uw dier) op vakantie. Vaak wacht honden- en katteneigenaren een nare verrassing, als poppen massaal uitkomen bij thuiskomst van de bewoners. Het is heel verstandig het huis te behandelen vóór vertrek naar uw vakantiebestemming!

Wist u dat:

….vlooien de eitjes van de lintworm bij zich kunnen dragen? Door vlooien op te likken, kunnen dieren zich besmetten met zo´n lintworm. Andersom: wanneer een dier lintwormen heeft (kleine, witte, rijstkorrelachtige stukjes rond de anus), zal men aandacht moeten besteden aan vlooienbestrijding.

….een vlooienplaag zich lang niet meer tot de zomer hoeft te beperken? Met de centrale verwarming kunnen vlooien, larven en poppen ook gedurende de winter binnenshuis overleven. Weest u dus altijd alert!

….het soms lastig is vlooien op te sporen, zeker bij langharige honden met een donkere vacht? Maar wanneer u op de huid van uw hond/kat kleine, zwartbruine korreltjes ontdekt, die een rode kleur afgeven wanneer u ze op een papiertje legt en natmaakt, heeft uw dier waarschijnlijk vlooien. Deze korreltjes zijn zgn. vlooienpoepjes, die onverteerd bloed bevatten.

….het bij een vlooienplaag heel belangrijk is om honden én katten te behandelen? Honden en katten hebben dezelfde vlooien, en behandelen van bv. alleen de hond als er in hetzelfde huis ook katten aanwezig zijn, is zinloos.

….wanneer u alleen het dier behandelt, maar niet de omgeving, het dier steeds weer nieuwe vlooien zal krijgen? De vlooien die in huis uit de poppen komen zullen direct op zoek gaan naar een gastheer voor een bloedmaaltijd. Zij zullen dus de hond/kat blijven opzoeken. Zo kan het lijken dat het vlooienmiddel niet werkt, maar is het in werkelijkheid de grote vlooienbesmetting van de omgeving die het probleem is. Het reinigen van de omgeving door middel van bovengenoemde maatregelen, zal het probleem vaak verhelpen.

Pulvex Spot.

Werkzaam bestanddeel:

Permethrin (cis:trans 40:60) 65.0 % w/w

Farmaceutische vorm:

Spot-on oplossing.

Doeldier:Honden.

Indicaties voor gebruik:Bestrijding van vlooien en teken.

Dosering en toedieningsweg:

Voor honden van minder dan 15 kg :
1 ml product (= 1 ampul)

Voor honden van meer dan 15 kg :
2 ml product (= 2 ampullen)

Breng het product direct op de huid aan. Open hiertoe de vacht en breng 1 ml product (= 1 ampul) aan op de rug van de hond tussen de schouderbladen.
Voor honden vanaf 15 kg lichaamsgewicht, breng tevens 1 ml product (= 1 ampul) aan op de rug aan de staartbasis van de hond.
De werkingsduur tegen vlooien en teken bedraagt 2 tot 4 weken.
Nadat de hond gewassen is, kan een herbehandeling de bescherming voortzetten.
Tussen 2 behandelingen dient een interval van minimaal 7 dagen in acht te worden genomen.

Aanwijzingen voor en juiste toediening:

* Haal de tube uit de verpakking.
* Houd de punt van de tube rechtop met het driehoekje naar boven.
* Open de tube door het driehoekje er af te knippen.
* Open de vacht tot de huid zichtbaar wordt.
* Knijp de tube leeg op de huid. Gebruik de punt van de tube om de haren uiteen te strijken.
* Leid de hond ongeveer 10 minuten af. Zo krijgt de werkzame stof de gelegenheid om in de bovenste huidlaag te dringen en zich als een onzichtbare film over het hele dier te verspreiden.
* Een tube Pulvex Spot is voor eenmalig gebruik.

Contra-indicaties:

Niet gebruiken bij puppies jonger dan 2 weken.
Niet gebruiken bij katten.

Bijwerkingen:

* lokale irritatie op de plaats van toediening. In voorkomend geval de hond met een shampoo wassen en een dierenarts raadplegen-
* overgevoeligheid
*spiertrillingen
* ataxie
* braken
* convulsies
* regelmatig terugkerende spiertrekkingen

Speciale voorzorgsmaatregelen bij gebruik: Giftig voor vissen. Derhalve niet toepassen bij aquaria of oppervlaktewater.

Gebruik tijdens dracht en lactatie: Teratologische studies op proefdieren tonen aan dat permethrin geen teratogene risico’s heeft.

Interactie(s) met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie:Niet tegelijk gebruiken met andere insecticiden zoals andere pyrethroïden, organofosforverbindingen of carbamaten.

Overdosering:
Honden behandeld met een dosis die 4x hoger lag dan aanbevolen toonden geen bijwerkingen.

Speciale waarschuwingen voor elk dier waarvoor het diergeneesmiddel
bestemd is:

Vermijd toediening op de vacht en masseer het product niet in de huid.
De hond de eerste 12 uur na toediening niet laten zwemmen.

Wachttijd:Niet van toepassing.

Speciale voorzorgsmaatregelen, te nemen door degene die het geneesmiddel aan de dieren toedient:

In verband met sensibilisatie en contactdermatitis dient bij de toepassing direct huidcontact vermeden te worden. Draag daartoe handschoenen.
Beperk aanraken van het dier na behandeling tot een minimum.

Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren:

Niet bewaren boven 25°C.
Niet in vriezer bewaren.
Beschermen tegen het licht.
Bewaren in de oorspronkelijke verpakking.

Aard en inhoud van de verpakking:

6 x 1 ml ampullen van geplastificeerd vinylideenchloride/vinylchloride copolymeer, welke geseald zijn aan een PVC-blister kaart.