Dit verhaal is ingezonden door Mariette, die samen met Tobbertje (een Tollerpup) vecht voor zijn gezondheid en zijn leven.Onze lieve Sara (een Toller) is op 29 mei 2008 bevallen van 5 pups.De eerste indruk was super, maar 2 dagen na de bevalling had ik zoiets van, 2 pups doen het niet goed en die waren inmiddels ook gewicht kwijt. We hebben bij Sara wat melk afgekolfd, dat ging goed en dmv een flesje aan die 2 pups gegeven. Dat ging redelijk, maar zeker niet genoeg, dus hebben wij bij de dierenarts wat vervangende moedermelk gehaald. Dit ging een dag of wat goed, alleen de pups kwamen niet echt aan. Eentje verliest te veel gewicht, die woog nog maar 225 gram, terwijl die bij de geboorte ongeveer 400 gram was. Die pup is 's avonds dan ook dood gegaan. De andere pup deed het op dat moment ook niet goed, maar we bleven proberen. Zolang hij drinkt, gaan we door. Hij woog bij de geboorte 425 gram, nu nog maar 250 gram. Die pup gaat wel steeds meer drinken en begint dan toch weer te groeien.De dierenarts komt op donderdag 12 juni op bezoek in verband met een veulen, onze andere hobby. Ik vertel haar het verhaal van de pup, die ondertussen ook een naam heeft gekregen (TOBBERTJE).Deze naam kreeg hij toebedeeld bij de apotheek waar ik werk. Inge heeft deze naam verzonnen. Zij vindt deze naam goed bij hem passen.Tobbertje is daar een middag geweest en mijn collega’s verzorgden hem die middag. Ik vroeg dus mijn dierenarts om ook even naar Tobbertje te kijken.De conclusie: Tobbertje heeft een ernstige open verhemelte en een kaakprobleem. Dit hadden we al een beetje gezien, maar niet dat het zo ernstig was. Ik werd daarmee overvallen, omdat hij het net zo goed deed. Hij drinkt als een trein en is de laatste week meer dan 300 gram aangekomen. De conclusie is dan om Tobbertje in laten slapen. Mijn dierenarts besefte dat hij mij hiermee overviel. Het hoeft natuurlijk ook niet direct, maar laat het maar even bezinken. Zo gezegd, zo gedaan. Maar ik heb toch wat rond geïnformeerd wat dit allemaal voor gevolgen kan hebben. Hebben ze een overlevingskans enz. Mieke, een vriendin van me, is ook mee gaan zoeken. Een paar uur later mailde Mieke me. Ze had een site gevonden, www.dierenkliniekeersel.nl onder het woord Palatoschisis.
Die kliniek vraagt pups met een open of gesleten gehemelte, voor een onderzoek voor baby’s. Ze hebben daar al 11 pups geopereerd en alle 11 maken het goed, dus Tobbertje maakt nu zeker een kans. Maandag 30 juni om 15.30 uur krijgen we een onderzoek van Maarten, of Tobbertje voor de rest 100% in orde is, zo ja, dan wordt hij rond de leeftijd van 8 weken geopereerd. Daarna is er ongeveer 1 week nazorg en de pup kan daarna weer gewoon eten en drinken. Er is dus nog hoop. Zeker een uitdaging die wij aannemen, omdat Tobbertje wel een echte vechter is. Ik heb dierenarts M. Kappen telefonisch gesproken en die was vol lof dat Tobbertje het zo goed doet op de flesvoeding. Hij zit nu op 5 voedingen per dag van nu al ongeveer 50-60 ml per keer. Tobbertje wordt op donderdag 19 juni 3 weken.Misschien staat niet iedereen hier helemaal achter, maar ik gun Tobbertje deze kans. Sinds hij zijn ogen heeft geopend, heeft hij mij een beetje betoverd. Maar dan gaat het op zondag 22 juni helemaal mis met Tobber. Hij begon te gillen en te schreeuwen en hield niet meer op. Direct naar de dierenarts. Daar gaven ze hem pijnstillers en 2 x een dosis valium, maar ondanks alles bleef hij gillen en hij stopte niet. Dol in zijn hoofd, zei de dierenarts, maar ik geloofde dat toch niet helemaal.Hij mocht mee naar huis, op antibiotica en weer proberen op flesvoeding, maar dat werd minder. De volgende dag was het precies hetzelfde. Gillen, schreeuwen en we kregen er bijna geen flesvoeding meer in. Ik ben toen overgegaan op sondevoeding. Dat was in het begin natuurlijk een drama. In de dierenarts van hier had ik even geen zin meer en ik belde naar de dierenkliniek in Eersel, waar hij geopereerd gaat worden. We mochten meteen komen. Alleen was de reis een complete ramp: gillen, schreeuwen. Eenmaal daar werd hij gelukkig wat rustiger. De dierenarts controleerde hem en zuchtte. Tobbertje heeft een zeer ernstige longontsteking en ze geeft hem nog maximaal 3 dagen. Ik geloof bijna niet in een wonder, 95 % kans dat hij binnen 3 dagen dood is! Toen ze zag dat hij een ook kaakprobleem heeft, zei ze dat als hij blijft leven, ze hem waarschijnlijk niet zullen accepteren voor de operatie.De vraag was dus of we dan nog wel door moeten gaan? Kun je de man niet bellen die over de operatie gaat, vroegen we.
Nee, zei ze, dan wil hij hem toch zien en jullie afspraak is pas 30 juni, maar dat zal hij waarschijnlijk niet meer redden.Wij toch maar weer naar huis, met antibiotica en nieuwe sondevoedingen.
We zijn 3 dagen bezig geweest: is hij nu dood of leeft hij nog?Ik heb vaak de telefoon in mijn handen gehad, om te bellen naar de dierenarts om hem in te laten slapen. Het was voor ons bijna niet meer vol te houden en al helemaal niet voor Tobber. Het was toch wel bijna dierenleed, maar mijn gevoel zei steeds het nog 1 dag langer vol te houden. Hij ligt ondertussen ook al niet meer in het nest. Hij kan de warmte niet meer verdragen en schrik niet: hij ligt op een ijskoude vloer, dan is hij het meest tevreden.Afgelopen vrijdag 27 juni wist ik dat hij het weer zou gaan winnen. De dagen daarna gaat het steeds iets beter. Vandaag 30 juni zijn we weer naar Eersel gereden. Natuurlijk weer gillen van de warmte. Ik ben eerst maar alleen naar binnen gegaan en Tobber en Arjan bleven in de auto met airco aan. Stel dat we lang moesten wachten, dan was dit beter voor Tobbertje. Zenuwachtig zit ik te wachten in de wachtkamer, tot ik plots mijn naam hoor. Toen de dierenarts M. Kappen me zag zei hij dat hij mij vandaag zeker niet had verwacht. Hij had van zijn collega vernomen, dat Tobber eigenlijk ten dode opgeschreven was. Hij nam nu aan, omdat ik daar was, dat Tobber er ook nog moet zijn! Ik legde hem uit dat Tobber vanwege de hitte nog in de auto zat. Heel voorzichtig vroeg ik hem of zijn collega ook had verteld over Tobbers kaak. Wat hij toen zei, maakte me erg blij. Omdat Tobber nu nog leeft, kan hij nu toch geen nee meer zeggen! De pup vecht al een maand voor zijn leven en hij wint steeds weer de strijd! Omdat Tobber zo’n wilskracht toont om door te gaan, kan de arts niet anders dan er ook voor gaan.Ondertussen is ook Tobber binnen gebracht. De dierenarts bekijkt zijn kaak en open gehemelte en zei meteen dat het totaal geen probleem was. Daar wordt hij gewoon oud mee. Hij ging even de 'Professor' bellen (een chirurg voor mensen).Toen hij terug kwam zei hij dat hij Tobber op maandag 11 augustus om 9.00 uur verwacht, dan wordt hij geopereerd.Het wondertje leeft nog steeds en heeft weer nieuwe kansen gekregen om door te gaan. Op dit moment gaat het steeds beter met Tobbertje. Hij groeit goed op dit moment en gaat al een paar keer per dag terug naar het nest om te spelen. Hij kan elke dag wat meer warmte verdragen. Vandaag is het 5 juli en heeft hij weer iets overwonnen. Hij heeft al 2x zelfstandig gepoept. De laatste 10 dagen kon hij dit namelijk niet meer zelf vanwege de bijwerkingen van de antibiotica. We lieten hem door Microlax een paar keer per dag poepen. Er is dus weer een vooruitgang.Onderstaande foto/gedicht is gemaakt door een toekomstige puppy eigenaar.  Dit waren tot nu toe de ontwikkelingen van onze Tobber Het bovenstaande verslag was t/m 5 juli, hieronder het nu het vervolg....
Vanaf 6 juli gaat het steeds beter met Tobbertje, hij gaat steeds meer groeien en wordt met de dag brutaler.
6 juli - Hij wordt nog steeds met de sonde gevoed, ca 280 ml per dag, half augustus is dit al opgelopen tot 1050 ml per dag.
Dit is gemiddeld 8-10 spuiten per voeding, we hadden geluk dat we allebei vrij waren die weken. Alleen was dit niet te doen geweest.
10 augustus - de laatste dag voor de operatie. De laatste voeding wordt overgeslagen, omdat hij nuchter moet zijn voor de operatie.
Maandag 11 augustus is dan eindelijk de grote dag. Om 7.45 uur zitten we in de auto, want we hebben een afspraak om 9.00 uur. Eenmaal daar heeft Maarten, de dierenarts, hem eerst onderzocht of alles goed met hem ging en of hij voor 100 procent hersteld is van zijn longontsteking. Alles was gelukkig goed.
We hebben hem daar achtergelaten. Om 15.00 uur mochten we hem weer ophalen. De praatjes van Tobbertje waren er goed af, het was een klein zielig hoopje, nog wat stuf is van de narcose. We kregen voor 7-10 dagen antibiotica mee en zware pijnstillers. De operatie was zeer goed gelukt, werd ons verteld.
We moesten nog een dag of 10 doorgaan met de sondevoeding.
Nou dat was een complete ramp, natuurlijk was alles in zijn mond opgezet en bloederig en dan moesten wij met dat slangetje naar binnen. Hij jankte elke keer door merg en been, het deed hem zeer. Maar we hadden geen keus. Ondertussen is hij bijna een kilo afgevallen vanwege de operatie, de pijn en daardoor minder voedingen.
Hij stinkt hij gruwelijk uit zijn neus, de lucht is bijna niet te harden.
Langzaam gaan wij de voedingen weer opbouwen en binnen een week zitten we op 1200 ml per dag en begint hij weer te groeien.
Afgelopen maandag, 18 augustus, mag hij langzaam leren om weer zelfstandig te gaan eten.
Dat gaat op zich heel goed, maar Tobbertje is er toch moe en ziek van. Zijn darmen moeten ook weer op gang komen, maar dit zien we als iets positief, dit komt goed.
Aanstaande zaterdag op 23 augustus moet hij terug naar Eersel om te kijken of alles naar tevredenheid is verlopen de laatste 10 dagen.
Het gewicht dat hij is verloren na de operatie, is er inmiddels weer bij, plus nog een beetje extra.
Dit waren van de nieuwe ontwikkelingen van Tobbertje (lees nu: Toppertje :) Hij heeft heel wat doorstaan, maar het gaat nu echt de goede kant op!
************* Dinsdag 30 september
Hierbij de nieuwtjes van onze Toppertje. Na de operatie van 11 augustus, ging het steeds beter met Tobbertje. De eerste controle in Eersel was ook alles goed. Maar nu vandaag (29 september) zou de laatste controle zijn, de dierenarts vroeg eerst hoe het met hem verlopen was. Wij zeiden super, groeit als kool, weegt nu op het moment 8 kg, na de operatie was dit slechts 2,9 kg. Dus dat is natuurlijk echt super, hij eet zelfstandig, niets mis mee, alleen Hij stinkt nog steeds verschrikkelijk, de lucht is niet te harden en hij niest daarnaast ontzettend vaak. De dierenarts controleerde Tobbertje, en de conclusie was dat er nog een kleine opening zit in zijn gehemelte tussen mond en neus, zijn open gehemelte is dus niet voor 100% gesloten. We hebben hem vandaag onverwachts daar achter moeten laten en hij wordt morgenvroeg (vandaag dus) opnieuw geopereerd. Die arme topper, nog een keer!!! Maar we hebben geen keus, wordt vervolgd. ******** Weer een vervolg van Tobbertje - 1 oktober 2008.
Gisteren is hij dan opnieuw geopereerd, alles is goed verlopen.
Het niezen is nu waarschijnlijk ook opgelost. Tijdens de operatie vonden ze achterin zijn neus 2 proppen gras, dat zat er waarschijnlijk al een poosje en is daardoor gaan rotten.
Gisterenavond hebben we hem weer opgehaald, ondanks de omstandigheden had hij weer praatjes genoeg. Voor 7 dagen Antibiotica mee en de eerste 3 dagen mag hij alleen papachtige brokjes eten. Daar zijn we ontzettend blij mee, want we waren bang dat we weer met de sonde moesten gaan beginnen. Nu vanmorgen heeft hij weer een papje op, hij had grote honger dus dat ging er wel in. Hij is wel weer wat afgevallen, maar dat is geen probleem. Dat haalt hij weer in. ******** Het laatste vervolg van Toppertje - 31 december 2008. Toppertje is afgelopen 30 september geopereerd, alles is goed verlopen.
Hij heeft een dag of 4 dag papachtige brokjes moeten eten en antibiotica gekregen voor 1 week en toen mocht hij weer normaal eten. Het gaat alleen maar de goede kant op en hij begint super te groeien.
Zaterdag 18 oktober hadden we een controle in Eersel.
Alles zag er goed uit, meteen een afspraak gemaakt voor de laatste controle. Zaterdag 22 november zijn we de laatste keer voor controle geweest( laatste keer !!!! )
Alles was goed, geen problemen meer, Toppertje is nu een pup, zoals elke pup hoort te zijn, hij weegt op dit moment bijna 14 kilo, dus dat is ook echt helemaal normaal. |
